ویژگیهای سوسپانسیون ها

ویژگی های محلول سوسپانسیون

محلول سوسپانسیون ، (Supension) ، محلول کلوئیدی است که در آن ذرات معلق جامد به صورت مولکولهای مجاز در یک مایع باشد. مانند آب گل آلود. محلول سوسپانسیون را "محلول تعلیقی" نیز می‌نامند.

تعریفی از محلولهای کلوئیدی

محلولهای کلوئیدی را محلولهای چسب مانند نیز می‌گیوند. پراکندگی ذرات آنها به صورت پراکندگی یونی و مولکولی نیست، بلکه به صورت مجموعه‌های مولکولی به نام "میسل" می باشند که به راحتی از حلال قابل تشخیص هستند، مانند ذرات گچ یا قطرات روغن زیتون در آب ، بطوری که محلولهای غیر حقیقی یا همان محلولهای کلوئیدی مخلوط یکنواخت نیستند.

تفاوت محلولهای کلوئیدی و سوسپانسیون با محلولهای حقیقی

در محلولهای کلوئیدی و سوسپانسیون مسیر نور مشخص است و نور در آن منعکس و پراکنده می‌شود. ولی در محلول حقیقی مسیر نور مشخص نیست (عبور نور بدون انتشار صورت می گیرد) و ذرات کلوئیدی برخلاف محلول حقیقی قابلیت دیالیز ندارند. یعنی از غشای نیم تراوا عبور نمی‌کنند. بنابراین از روش دیالیز برای جدا کردن اجسام این دو دسته استفاده می‌کنند.

تفاوت محلولهای کلوئیدی و محلولهای سوسپانسیون

گفتیم که ماهیت محلولهای کلوئیدی و محلول سوسپانسیون یکی است و در اصل سوسپانسیون ، زیر مجموعه‌ای از محلول کلوئیدی به حساب می‌آید. تنها تفاوت در اندازه ذرات است. اندازه ذرات محلولهای سوسپانسیون و امولسیون بزرگتر از محلول کلوئیدی و اندازه محلولهای کلوئیدی بزرگتر از محلول حقیقی است. در محلولهای کلوئیدی واحدهای جسم محلول خود به خود ذراتی حجیم می‌باشند و یا اینکه از چندین مولکول بزرگ مجتمع شده بدست آمده است. نشاسته به وزن مولکولی تقریبی 32000 از نوع اول و گوگرد از نوع دوم است.

این ذرات که امکان دارد از چندین هزار مولکول تشکیل شده باشد، به قدری ریز است که با چشم غیر مسلح دیده نمی‌شود و در نتیجه چنین محلولی در صورت ظاهر به محلول حقیقی شباهت پیدا می‌کند. لیکن اگر ذرات به بزرگی 6-10 میلیمتر ، به بزرگی 3-10 میلیمتر برسد، با میکروسکوپ قابل رویت می‌گردد و در نتیجه نام محلول کلوئیدی به محلول سوسپانسیون تبدیل می‌شود و لذا حالت کلوئیدی را می‌توان حالت واسطه بین محلول واقعی و محلول سوسپانسیون دانست.

تفاوت محلول امولسیون و محلول کلوئیدی

امولسیون ، کلوئیدی است که در آن ذرات معلق یک مایع در مایع دیگر است. مانند تعلیق روغن در آب . در حالیکه سوسپانسیون ذرات معلق جامد در مایع است.

تبدیل کلوئیدی و سوسپانسیون به لخته

به هم چسبیدن ذرات کلوئید و سوسپانسیون یا معلق را به یکدیگر و ته نشین شدن آنها را به صورت ذرات بزرگتر ، لخته شدن می‌گویند و اگر به صورت توده نیمه جامد تبدیل شوند، آن را ژله شدن می‌نامند.

انواع طعم و مزه های نامطلوب در شیر

انواع طعم و مزه های نامطلوب در شیر

 

طعم اسیدی (Acid or Sour milk)

• اگر باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک به ویژه S.lactis و Streptococcus cremoris در شیر به مقادیر بالا وجود داشته باشند این پدیده رخ می دهد.

• این باکتری ها لاکتوز را به اسید لاکتیک و دیگر محصولات جانبی تبدیل کرده و موجب ایجاد بو و طعم اسیدی می شوند

• هرچه فرایند تخمیر پیشرفت کند این طعم شدید تر می شود.

• کارشناسان خبره بدون چشیدن هم می توانند از طریق حس بویایی تشخیص دهند ولی سایر افراد فقط با چشیدن شیر به طعم اسیدی آن پی می برند.

طعم گچی(chalky flavor)

• طعم خاص و ويژه اي است كه در اثر خوردن شیر، زبان و حفره دهاني حالت جمع شدگي پیدا می کند.

• در واقع احساس این طعم نوعی حس لامسه است

• علت اصلی این پدیده، تشكيل ذرات كلوئيدي مي باشد كه از پيوست ميسل هاي كازئين، فسفات كلسيم و پروتئين هاي سرمي دناتوره شده به يكديگر به وجود مي آيد.

• ايجاد اين مزه عمدتاً در شير استريل و فراورده هاي شيرخشك مشهود است.

طعم علوفه(Barny Flavor)

• بوي علوفه در اصطبل و محيط های بابوي نامطبوع از طریق سيستم تنفسي گاو به شير منتقل مي گردد. عمدتاً در اينگونه اصطبل ها تهويه هوا به خوبي صورت نمي گيرد.

طعم تلخي(Bitter Flavor)

• طعم تلخی بیشتر توسط ميكروارگانيسم هاي سرما دوست ایجاد می شود

• این باکتری ها آنزيم هايي توليد كرده كه پروتئين هاي شير را شكسته و اجزاي پروتئيني حاصل، طعم تلخي را سبب ميگردند.

• در صورتيكه چنين ميكروارگانيسم هايي در شير موجود باشند، اگر شير چند روز در دماي ٤درجه سانتيگراد یا بیشتر نگهداري شود، اين طعم حاصل خواهد شد.

• مصرف برخي از انواع علوفه ها توسط دام منجر به ايجاد طعم تلخ در شير مي گردد

• اين طعم با هيچ آرومايي همراه نمي باشد و بيشتر از طریق چشیدن قابل درک است

طعم پختگي (Cooked Flavor)

• علت اصلي بوجود آمدن اين طعم، رسيدن شير به دماي( 78-76 ميباشد (اين درجه حرارت تا حدودي بالاتر از دماي پاستوريزاسيون HTST می باشد

• طعم پختگی با شكسته شدن باندهاي دي سولفيدي همراه است

بيمزگي (Flat Flavor)

• اين طعم ناشي از احساس آبكي بودن و عدم وجود طعم خاص شیر مي باشد.

• با هيچ آرومايي همراه نبوده و در اثر چشیدن، فقدان شيريني مشهود مي باشد.

• علت اصلي اين طعم، رقيق شدن شير با آب مي باشد. اين پديده ميتواند در مزرعه و يا كارخانه به هنگام شستن تجهيزات با آب و ورود آب به شیر حاصل گردد.

البته احتمال تقلبات و اضافه كردن تعمدي آب به شير نيز وجود دارد

طعم هاي خارجي(Foreign Flavors)

• اينگونه طعم ها ناشي از اضافه شدن موادي مانند شوينده ها و ضدعفوني كننده ها به شیر می باشد.

• طعم هاي خارجی معمولاً منشاء شيميايي دارند.

• در بعضي موارد اضافه شدن اينگونه مواد را ميتوان با بو كردن حس كرد. اما در پاره اي موارد نياز به آزمايشات دقیق تری دارد.

• آبکشی ناقص لوله های (عبور شیر) ضدعفونی شده، شستن پستان دام با مواد شوينده و ضدعفوني كننده و ورود مواد شیمیایی خارجی به آبخوری های اصطبل نيز مي تواند طعم خارجي در شير را ايجاد نمايد.

طعم نمكي (Salty Flavor)

• هیچ رایحه خاصي با اين طعم همراه نمي باشد

• گاوهاي مبتلا به ورم پستان و نیز گاوهايي كه در انتهاي دوره شيردهي هستند اغلب ميزان املاح زيادتري وارد شير كرده و در نتیجه طعم نمكي مشهود می گردد

تند شدن(Rancid Flavor)

• طعم تندشدگي زماني رخ مي دهد كه ساختار گلبول هاي چربي شير آسيب ديده باشد و در عین حال آنزیم ليپاز فعال باشد.

• آنزيم ليپاز باعث تسريع جدا شدن اسيدهاي چرب از گليسرول می شود.

• در اثر هيدروليز چربي ها، اسيدهاي چرب فرار با بوي مشخص ايجاد مي گردند.

• معمولاً ايجاد اين طعم زماني صورت ميگيرد كه شيرخام با شير هموژنيزه شده مخلوط گردد. در چنین شرایطی ليپاز توليد شده توسط ميكروارگانيسم های سرما دوست مسبب ایجاد اين طعم می شود.